FIKCYJNY ŚWIAT

Ten post jest całkiem inny od wszystkich. W sumie to nie ma jakiegoś specjalnego tematu. Jednak, myślę, że warto go przeczytać.

Kłamstwo, a rzeczywistość

      Ostatnio zauważyłam, że  da się dodać pelerynę niewidkę- czyli ukazać w dobrym świetle; prawie wszystko. Dajmy przykład: 'Jak zainteresować ich sobą'? Widzę, że jeśli wyglądam na lubianą- to w oczach ludzi taka jestem. Są towarzystwa, gdzie jestem lubiana (załóżmy: w teatrze) w innych mniej (załóżmy: studio taneczne), a w jeszcze innych wcale. Zauważyłam, że jak jestem w teatrze, gdzie ludzie mnie lubią, to gdy przychodzi nowo poznana osoba- zaczyna mnie lubić. Po prostu widzi, że inni się mną interesują. Natomiast gdy jestem w studiu tanecznym- 'nowi' mnie nie lubią. To smutne, ale tak już jest. Na prawdę- im więcej mam like'ów na Facebook'u, im jestem częściej widziana na mieście ze znajomymi, im częściej bywam u koleżanek czy kolegów w domu- tym jestem bardziej lubiana. Robiłam już nawet testy, żeby sprawdzić czy tak na prawdę jest. Wynik pozytywny, Myślę, jednak, że nie warto tego wykorzystywać. Nie chcę aby naród Polski jeszcze bardziej zmienił się na 'kłamliwy?'. 

[MH] Jako 13-latka, dużo czasu spędzałam na komputerze. Szczególnie lubiłam skype. Poznałam wtedy chłopaka. Czasami kończył rozmowę i mówił, że idzie do kolegów, a tak na prawdę, to sprzedawał mapki do minecraft'a i to byli jego klienci. Jednak ja myślałam, że jest taki lubiany i po prostu ciągle spotyka się z kolegami. Poznał mnie wtedy z innymi chłopakami. Gadaliśmy razem na skype i zauważyłam, że go nie lubią. Zaczął wydawać mi się jakiś pokręcony. Po jakiś 2 tygodniach zaczął mi pisać, że śledził swoją dziewczynę która go zdradziła. To było dla mnie dziwne. Nie sam czyn, ale to, że przyznał mi się do tego, po tak krótkim czasie. Zwierzył mi się później, że faktycznie nie jest za bardzo lubiany.Hm.. ciekawe dlaczego kontakt zaczął nam się urywać... 

      Byłam dzieckiem- teraz taka nie jestem, a przynajmniej staram się. Tutaj ukazuję, jak łatwo zmylić ludzi. Dlaczego patrzymy na stereotypy i płytkie zdanie innych? Przecież jeśli jesteśmy nieśmiali i nie możemy znaleźć wspólnego języka z ludźmi śmiałymi, to dlaczego nie podejdziemy do osoby nieśmiałej, chociaż jest nielubiana. Dziwne. Jak mówię- są wyjątki. Jak zawsze.

Strony, na które wstawia się zdjęcia

      Kojarzycie instagram'a? Zrobiłam sobie zdjęcie- nie było ładne, ale brzydkie też nie. Jednak postanowiłam wrzucić. Włączyłam tą aplikację i zobaczyłam, że mogę je przerobić. Co się okazało- "Ale ze mnie ślicznotka, haha." Myślisz sobie: "Tyle osób mnie lajkuje na instgram'ie; na pewno jestem piękna".. Niestety, ale te światło jest na prawdę mylne. W nierealnym świecie- największa pięknotka może być brzydulą.  No cóż; są plusy i minusy.

("Real life" jest i tak nie do końca "real life", bo na pewno autorzy nie chcieliby wstawić zdjęcia, tuż po wstaniu z łóżka)




Po co to wszystko?
      Co jeśli my, z fikcyjnych światów spotkamy się w realu; co będzie? Katastrofa. Twoja wymarzona dziewczyna, staje się jak zwykła koleżanka, natomiast chłopak który mówił o odwadze, boi się podejść do przechodnia i spytać o drogę...Więc po co to wszystko? Po co się oszukujemy? Żeby stać się lubianymi, pożądanymi? Możemy to ciągnąć, ale nie ma sensu bo i tak na finish'u  się wszystko wyda. Bądźmy sobą. Znajdzie się ktoś z realnego świata, kto w końcu nas pokocha.




Najlepsze cytaty

• "Im bar­dziej da­na cy­wili­zac­ja zro­zumie, że jej ob­raz świata jest fik­cją tym wyższy jest jej po­ziom nauki. " ~A. Einstein
• "To fik­cja spra­wia, że rozpływa­my się we łzach. " ~Aleksander Puszkin
• "Za gra­nicą fik­cji li­terac­kiej znaj­du­je się świat, który nie ma żad­nych gra­nic - świat praw­dy [...]. Nie pot­rze­ba wy­myślać i układać w całość skom­pli­kowa­nych fa­buł. Wystarczy słuchać, obserwo­wać, zachwy­cać się, wzruszać, zas­ta­nawiać lub z prze­rażeniem po pros­tu uwierzyć. " ~Janusz Leon Wiśniewski
• "Jest bar­dzo niedob­rze, że praw­da mu­si być bro­niona obec­nie fik­cją, po­wieścią, bajką. " ~Georg Christoph Lichtenberg
• "Jeżeli za­dowa­lam się tym, co po­siadam, i godzę się z fak­tem, że wiele rzeczy nieu­chron­nie mnie w życiu omi­nie, jes­tem w lep­szym położeniu, niż ludzie mający znacznie więcej, ale mar­twiący się ciągle wszys­tkim, cze­go im nie dos­ta­je. Nie możemy w pełni wy­korzys­tać nasze­go is­tnienia, jeżeli nasze ser­ca są be­zus­tannie roz­dzielo­ne po­między tym, czym jes­teśmy w rzeczy­wis­tości, a fik­cją, jaką sa­mi stworzy­liśmy o sobie. " ~Thomas Merton